Suffixes participles фаъол ва ѓайри: миз ва намунаҳои

Дар ҷараёни омӯзиши morphology хонандагон мегузаранд дар мавзуи "Suffixes participles фаъол ва ѓайри». Дар intricacies ва хусусиятҳои ин гурӯҳ бештар дарк хоҳад кард.

сифати феълӣ

Чӣ гуна падидаи ҷолиб? Барои ин рӯз, баҳс идома дорад забоншиносон. Ва Андеша тақсим шуданд: баъзе имон sacrament қисми мустақили сухан, зеро он дорои як қатор хусусиятҳои худро дорад. Дигарон боварӣ доранд, ки аз он танҳо як шакли шифоњї аст. Агар мо ба таърихи пайдоиши он рӯ, мумкин аст, ки ба пайдо кард, ки он аз феъли он аст, таъсис дода шуд. Бо вуҷуди ин, он назар бештар монанди сифат. Бале, ва баъзе аз вазифаҳои он қарз буд: Ҳар ду ба саволи посух (? Чї), ва нақши syntactic ки онҳо доранд, ҳамон (таърифи). Аз ин рӯ, олимони якдигар ба муҷодала бархезанд ва метавонад ҳукми якдилонаи даст нахоҳанд ёфт.

Гуногуни комплексҳои таълимӣ-методӣ, ки дар он Русия аст, ки дар мактаб таълим дода, ҳамчунин роҳҳои гуногун ба ин вазъият доранд. Масалан, MM Razumovskaya ишора ба шакли феъли аз sacrament, ва В.В. Babaytseva - ба қисмҳои мустақили сухан. Аммо дар асл, ва дар кишварҳои дигар китобҳои дарсӣ, ки то ҳанӯз равшан мебошанд, он бояд ба як гурӯҳ номида мешавад.

аслӣ

Пеш аз он ки аз санҷиши suffixes participles фаъол ва ғайрифаъол, шумо бояд бидонед, ки ин қисми суханронии метавон ба ду гурўњи калон аз рӯи арзиши тақсим карда мешавад. Дар аввал аст, эътибор номида мешавад. Ин ном онҳо ба шарофати вазифаи таъиншудааш гирифта: даъват ба оёти чунин субъектњои, ки худ анҷом амал.

ин мисол таваҷҷӯҳ кунед: «Шамол, вазанда аз баҳр, ӯ, ҷӯшишу шуд".

Чӣ тавре ки мо мебинем, ба боди вазанда буд, ки аз баҳр дар бораи худ, бидуни ниёз барои мусоидат ва бе ягон таъсири қарор дода шавад. Ин ба ин шакл аст ва амал номида мешавад.

Мисоли дигар: «Саги посбонӣ хонаи як зоти калон буд».

Объекти дар ҳукми хона аст, ки иїро кардани амали бораи худ муҳофизат мекунад. Ҳамин тариқ, participle «ҳифз» ба масрафи воқеии дахл дорад.

щафомонда

Гурӯҳи дигари дорои нияти каме гуногун, категорияи participle ғайрифаъол аст. Онҳо ба ном, зеро онҳо амал анҷом намедиҳад, ва Ӯ ба рӯянд.

Биёед намунаи дида бароем: «Волидони ман боиси муаллими мактаб, дар ташвиш буданд."

Дар ин пешниҳоди мо саломатӣ мебинем »боиси». Аз феъли «даъват» таъсис дода шуд. Биёед ҳосил кунед, ки падару модар аз худ нест, қарор доданд, то омада, ба мактаб, ва дар талаби омўзгор. Мо мебинем, ки ин амал кард, худ истеҳсол нест, он аст, ба онҳо анҷом дода мешавад. Бинобар ин, барои дохил participle ѓайри. Ин аст, ки падару модар, ки чӣ тавр ба «азоб», сар аз таъсири ягон каси дигар.

Suffixes participle мазкур фаъол ва ѓайри

Ҳоло, ки мо дарк intricacies ин гурӯҳи морфологӣ, шумо метавонед ба мавзӯъи асосии рафт. Ҳар яке аз Лаҷом хоҳад хусусиятҳои ташаккули калима доранд.

Suffixes participles фаъол ва ѓайри вобаста ба вақти гуногун хоҳад буд. Ҳамин тариқ, дар замони ҳозира зерин: ва -usch -yusch ва -asch ва -yasch. Мисол рӯи ҳасаде, сурудхонӣ баргузории сухан. Тавре ки шумо мебинед, онҳо эътибор доранд. Мо аз ѓайри онҳо ба кй монандй: -s, -im, -em. Мисол ҷалб тарафи ронда, deprecated.

Дар воқеии suffixes participle мазкур ҳамаи хусусиятҳои имлои мебошанд.

Хӯрда донистани қоидаҳои нест, бисёр саволҳои нест. Масалан, чӣ тавр ба нависед: а мубориза ё Борис? Ин ба мо ба феъли, ки аз ин калима ташкил аст, кӯмак хоҳад кард - ба ҷанг барангез. Муайян conjugation он. Аз поҳои худ мерасад, дар -ot, ин 1 conjugation. Ҳоло шумо лозим аст, ки истифода волоияти зерин: агар ин калима ба як conjugation дахл дорад, ё нависед -yusch -usch. Агар дуюм - ба -asch ё -yasch. Ҳамин тариқ, мо дарёфтем, ки калимаи «мубориза» зарур нависед -yusch аст. Хӯроки асосии - донистани чӣ тавр ба муайян намудани conjugation аз verbs.

Беҳтар ба ёд suffixes кӯмак мизи participles фаъол ва ғайрифаъол. Ва ба ғайр аз он аст, ҳамеша имконпазир шикоят агар ба ногоҳ одатан аз сари ман парвоз.

Suffixes participles гузашта фаъол ва ѓайри

Акнун, дида мебароем хусусиятҳои ташаккули ин қисми суханронии дар вақти воқеӣ, мо метавонем ба қадами оянда ҳаракат. Бояд дар хотир, ки sacrament метавонад дар оянда муташанниҷ истифода шавад аст, барои ҳамин мо идома хоҳад дод, ки дар бораи гузашта гап. Ин хусусият онҳо аз феъли қарз.

Дар замонӣ аз participle воқеӣ suffixes дурдаст -vsh ва -w. Барои мисол: гудохта, sprouting.

беш аз ѓайри мавҷуданд: -nn, -enn, -m. Барои мисол:, замима seeded маслуб.

Боз ҳам, мо ба шумо кӯмак мекунад, ёд suffixes фаъол ва ғайрифаъол participles сари суфра аст.

Бо пеш аз ҳама озод равшан, ҳеҷ мушкил ба майдон омада, вале бо ѓайри сахттар. Баъзе калимаіо ҳамеша равшан чӣ аглисии лозим ба таъкид аст, намешавад: -nn ё -enn. калимаи дида мебароем "зарар" Ин назар, ки аз тарафи равшансозии ба аглисии -enn, мо хато намекунад. Аммо ин аст, чунин нест. Бино ба қоида, participle, агар verbs ташкил меёбад, дар -at, -yat, -et, пас -nn аглисии интихоб кунед.

Дар ин мисол, асос барои «ба васваса» феъли хотима меёбад, дар -et, то саломатӣ аглисии -nn муайян кунем.

Андешидани мисоли дигар: «либоси шуд». Боз, дар хотир доред, ки волоияти: агар он ба феъли дар -ин мерасад, TI -ch ё дар ин ҳолат, танҳо истифода бурда -enn аглисии аст.

Ҳамчунин дохил ва калимаҳои "аз сиҷҷил" (оҷур), «таваллуд» (биёвар), «пурсид:« (мепурсанд).

супоришҳои

дарсҳои забони русӣ пардохт диққати махсус ба муаллимон, ки чӣ тавр ва кай ба истифода аглисии participles фаъол ва ғайрифаъол. Машқҳои дар бораи ин мавзӯъ кӯмак хоҳад бештар фаҳмидани он.

Якум, ба шумо лозим аст, ки бидиҳам рӯйхати verbs ва кӯдакон мепурсанд, барои муайян кардани conjugation кунанд. Сипас бояд ба вазифаи ба ташкил аз онҳо sacrament категорияњои ва синну соли гуногун нишон медиҳанд.

Барои мисол:

• гӯшт (1 Ref.) - сӯзандае (Эътибор ҳозир BP ...), pricking (Эътибор, ки BP охир ...);
• гап (. 2 Ref) - раиси (Эътибор ҳозир BP ..), (Эътибор, охир BP ...) гуфт;
• фидя (Ref 1, excl ..) - фидя (. Эътибор, SP мазкур), ки мӯйсараш тарошида (Эътибор, охир BP ...), ки мӯйсараш тарошида (Strada ба BP охир ...);
• ба васваса (Ref 2, excl ..) - ба васваса (Strada ќадре ВР ...), хафа (Strada гузашта BP ...).

Он гоҳ шумо метавонед донишҷӯён барои сохтани матн худ бо истифода аз sacraments, дар ҳоле ки муайян кардани рутбаи ва вақти худро даъват.