Кадом саволҳо аз тарафи феъли ҷавоб дод? Феъл ҷавоб ба саволҳои ... verbs Љадвали

Ба омӯзиши забони русӣ дар мактабҳои миёна дар бар мегирад шиносоӣ бо қисми сухан ҳамчун феъли. Кадом суханони они ин гурӯҳ ва кадом саволҳо аз тарафи феъли ҷавоб дод, ки кўдакон дар синфи дуюм хоҳем фаҳмид. Вале пеш аз он ки шумо шурӯъ кунед таҳлили ин мавзӯъ, зарур барои шиносоӣ бо таърифи илмї, ки ба чизе монанди ин меравад, огоҳ аст: феъл - он яке аз қисмҳои мустақили асосии назарраси сухан, ки нишон медиҳад, ки амали ки мавзўи истеҳсол мешавад. Бисёр вақт мумкин аст, дар давлати (нишаст), молу мулк (лакнати забон доштан), эҳтиром (баробар), изҳори, ва баъзан ҳатто аломати бошад (рӯй кабуд).

як infinitive чӣ гуна аст?

Шурўъ аз синфи дуюм, хонандагон фаҳмид, ки дар феъли ҷавоб саволҳои чӣ бояд кард? ва ё чӣ бояд кард? Ин аст, ки дар ин шакли амалиёт як infinitive аст. Ба ибораи дигар, ки шакли infinitive, ки дорои нишонаҳои transient доимӣ. Суханоне, ки ба саволҳо ҷавоб феъли шакли номуайян, ки метавон дар ҳукм бошад:

• Мавзуъ. Барои мисол: омӯхта ҳар муфид.
• Мустанад. Масалан: Барои борон.
• Илова. Масалан: ҳама аз Ӯ пурсиданд бозӣ.
• Муайян. Барои мисол: Вай хоҳиши рафънопазир хӯрдан ҳам надоштанд.
• Вазъият. Масалан: Ман барои роҳ равона шуд.

Дар verbs transitive ва intransitive чӣ гуна аст?

Муайян феъл transitive нишон медиҳад, ки ин қисми суханронии метавонад қобилияти таъсиррасонӣ ба исм алоқаманд бошад, тағйир он винителний дар genitive. Ин ба ин хусусият аз суханони нишонагузорӣ кирдор, ном гузариш аст. Барои мисол:

Хонда шуд китоб - исм. дар V. саҳ., изҳороти тасдищӣ.

Оё китоб хонда намешавад - исм. Дар саҳ F.. шакли манфии мебошед.

Дар боқимондаи verbs intransitive ҳастанд, бисёре аз онҳо бавосита-гузариш номида мешавад.

Recoverability ва transience аз verbs

Вақте, ки феъли ҷавоб саволҳои чӣ бояд кард? ва ё чӣ бояд кард? ва тарҳи он дорад, preformative аглисии Xia: хандон, ва ҳавобаланд, ва тарсиданд, ки аз ёд, кашф, диламон мехоҳад, ки ин verbs шудаанд такроршаванда номида мешавад. Чун қоида, ин шаклҳои аз verbs бе Xia (ба таълим, ба диламон, барои ёфтани) бармеояд, лекин на ҳамеша, ҳастанд verbs, ки надоранд, симои шакли нест (мағрур, хандон, тарс). verbs рефлексӣ метавонад якчанд маънои қадамҳои амалӣ:

• равона зерин: фармоишгари, мошиншуй, шона, мӯи;
• таъсири байнињамдигарии ду ва ё зиёда субъектњои: знакомств таҳаммул, бибӯсам;
• содир дар худшиносии манфиати: барои сохтан, қуттӣ;
• давлатии шахси хусусї: ташвиш, хушбахт, ки шавковар, ба хашм;
• зикри фаъоли имконпазири шахс: кинае (ғояти кинае, метавонад);
• нерўи Хусусияти объекти ѓайри: таппиши (шояд хилоф);
• аломати impersonality: мисли, торик, тавонад.

Чун қоида, ҳамаи verbs рефлексӣ ҳастанд transient нест, балки истисноҳо вуҷуд доранд: Натарс, Падари шармгин.

шаклњои комил ва нокомил аз verbs

Вобаста ба хусусияти морфологӣ доимї вобаста ба хусусияти амали ҷараёни он ё тақсимоти вақт, verbs метавонад комил (SV) ва дар шакли нокомил (Лаос).

Пас, чӣ саволҳо CB феъл ҷавоб дод? Дар infinitive савол чӣ кор аст? Чун қоида, ин гуна муайян намудани амал метавонад анҷом (хондан) ва ё баъзе маҳдуд расид (ба даст вазни) намуди. Одатан, ин verbs далелҳои тасвир. Масалан: шуд зимистон вуҷуд дорад, ки ҳаво сард буд, ва ба он snowed.

Дар изҳороти шифоҳӣ метавонад истифодаи феъли ҳамчун далели амали такрор пайгирӣ. Барои мисол: Пас вай аст: он шонро, гиря мекунад.

Дар айни замон, агар аз суханони шакли номуайяни (NCW), пас онҳо метавонанд ба савол ҷавоб чӣ бояд кард? Ин суханон намояндагӣ намекунанд пурра ё як нуқтаи муайяни амали расид. Вале, ин verbs истифода бештар, ва метавонад якчанд маънои доранд, ки:

• Чорабиниҳои ҳамчун раванди. Барои мисол: омад аввали баҳор мавҷуд аст, ки офтоб медурахшид буд ва барф ба зудӣ гудохта.
• амал такрор. Барои мисол: Ӯ бисёр вақт фикр.
• Дар таносуби доимии як мавзӯъ ба дигар. Барои мисол: кӯчаи Ленин ва Пушкин бархўрд.
• SW арзиши ҳаммаъноянд. Масалан: Ман ин мақола хондам. - Ман аллакай ин мақола мехонем.

verbs майл

verbs майл Хусусияти морфологӣ impermanent аст ва се шакли: нишондиҳандаи, ҳатмӣ ва вачхи. Ҳар яке аз онҳо изҳори муносибати махсус амал то ба имрӯз.

Ҳамин тариқ, Кайфияти нишондиҳандаи амали воқеӣ дорад, ки аллакай рӯй дод, имрӯз рӯй ё дар оянда рӯй муайян мекунад. Дар ин замина, мо гуфта метавонем, ки чӣ саволҳо феъл кайфияти нишондиҳандаи ҷавоб дод: чӣ бояд кард? чӣ кор мекунад? ва он чиро, кор кунам?

Дар ҳатмӣ аз феъли, ё мисли он аст, ном, ки ҳатмӣ, ки дар асл, такони амал ба ҳеҷ ваҷҳ аст. Он метавонад як дуо дархост ё тартибот. Чӣ тавре ки дар кайфияти нишондиҳандаи, verbs ҳатмӣ метавонад ҳар сари чанд вақт тағйир диҳад. Ташаккули чунин суханони метавонанд бо -u аглисии ё нест, рӯй медиҳад. Ҳамчунин, ин Кайфияти аз verbs метавонад ҳам singular ва ҷамъ. Нул аст, хотима меёбад шаҳодат медиҳад, ки дар пеши мо каломи дар singular, ки ҷавоб ба саволҳои аз шаклҳои феъли аввал: чӣ бояд кард? Агар шумо метавонед дар охири касоне, муайян, ки дар шакли ҷамъ аст. Барои мисол: нигоҳубин - ғамхорӣ, рафта - рафта, нишаста - нишаст.

Вачхи, ё мисли он аст, ном, шартӣ амал, ки танҳо дар ҳолатҳои ва ё шароити муайян ба амал меояд ишораи. Чунин verbs майл бо ҳамроҳ кардани зарраҳо ба феъли замонӣ замон ташкил карда мешаванд. Барои мисол: биравад, мо донист.

Таѓйир додани verbs аз вақт ба вақт

Time, инчунин майл, ягон хусусият морфологӣ ғайридавлатӣ доимӣ, он аст, аз тарафи нуқтаи муайян, ки савол дар бораи як амали махсус. Пас, агар амали ки айни замон дар савол аллакай рӯй дод, он аст, замони гузашта, ки агар он ҳодиса рӯй дод - Акнун, ва агар он танҳо дар нақшаистода: - дар оянда.

Дар ташаккули verbs, ки феъли замони гузаштаро истифода -n аглисии дар: деҳот, дид ва донист, ва ғайра. Истифодаи ибораҳое, ки ба муайян кардани замони ҳозира, то мурољиат барои он, ки рӯйдодҳои. Ва ин вақт аст, танҳо verbs imperfective, ки аллакай дар боло зикр шуда аст. Барои мисол: Ӯ фикр мекард мерафт пеш.

Санаи Саволҳо verbs метавонед қимматҳои гуногунро муайян кунед:

• Босабраш: ҷараёнҳои Kalmius ба баҳри Азов.
• такрори системавї: Вай ҳамеша аз ҷумла як шом афсона.
• зикри Потенсиали: Баъзе гурба экспрессии.

Ин аст, душвор барои сарфаҳм кадом саволҳоро бо феъли ояндаи муташанниҷ дар ҷавоб нест, зеро ин нишон медиҳад, ки амали, ки пас аз як баҳси дар бораи он сурат мегиранд. Барои мисол: Дар Бомдодон, вақте ки ман ба бозор меравам.

шахсони verbs

Verbs шаҳодати ва ҳатмӣ дар оянда ва дар замони ҳозира метавонад чунин як хусусиятҳои морфологӣ ноустувор ҳамчун шахсе, ки ба он кас, ки амали содир дахл доранд. Дар маҷмӯъ 3 шакли чеҳраи нест:

• шахси 1 - истеҳсолкунандаи амали ҳар кас, ки ба ӯ мегӯяд;
• шахси 2-юм - амали касонеро, ки ба narrator гӯш дод;
• шахси 3-юм - қадамҳои истеҳсолкунандагони Оё дар муҳокима иштирок карда наметавонанд.

Verbs, ки дар он шумо метавонед ба шахсе, ном шахсӣ муайян мекунад. Vsluchae агар шахс наметавонад таъсис дода шаванд, як феъли ғайришахсӣ. Масалан: Он ба даст торик, субҳидам, торик.

conjugation аз verbs

verbs Тағйири барои шахс ва шумораи номида conjugation.

verbs Ҷадвали забони русӣ дорад, суханоне, ки метавонанд ба ҳам conjugation якум ва дуюми (вобаста ба чеҳраи онҳо) ишора. Чунин verbs доранд, номи номунтазам conjugated.