Чӣ тавр навиштан ва дуруст сухан дароз мекашам ва ё lyazh?

Барои гирифтани маълумот оид ба дуруст - ё дурӯғ поён lyazh, дер ихтилофҳо дар пешрафти шудааст. Бо вуҷуди ин, ҳеҷ яке аз тарафҳо аст, қариб ҳеҷ гоҳ интихоби худ сафед, балки фақат бо хисси худро, ки, Ногуфта намонад, ки бисёр вақт намеёбад ҳидоят ёбанд. Дар робита ба ин пешниҳод аст, ки ба сарф ин мақола ба ин мавзӯъ.

маълумоти умумӣ

"Дурӯғ дар ошёнаи» ё «lyazhte дар ошёнаи» - ба баъзе аз изҳороти пешниҳод дуруст аст? Пеш аз ҷавоб ба ин савол, он бояд гуфт, ки баъзе аз имлои аз verbs бо забони русӣ, ки бигирад шакли ҳатмӣ, вобаста ба омадушуди равандҳои аз consonants дар решаи калима. Аз ин рў, бисёр одамон ҳастанд саволҳои оқилона дар бораи чӣ тавр навиштан ва ин адад lexical номид, дар ҳоле, иштибоҳи ягона имкон нест. Масалан, баъзе аз ин шаклҳои феъли дуруст аст: дурӯғ, ё lyazh?

Қоидаи асосӣ

Дар verbs истифода дар кайфияти ҳатмӣ, њавасмандї ба баён амали мушаххас, дархост ва ё тартибот. Одатан, ин адад lexical дар шакли шахси дуюм истифода бурда мешавад. Ҳамчунин, лозим ба зикр аст, ки шаклњои аз ҳатмӣ баъзан тағйир надоранд, аз оксиген ташкил ва ё пешниҳод вақти оддӣ оянда бо истифода аз аглисии сифр -and- аглисии, сифр бастани ё бастани -te. Ин ҳатмӣ ба verbs аксаран илова -ka ҳиссачаи, сабуккунандаи фармоиш мебошад. Бидеҳ намунаҳои шарҳдиҳанда:

• идора;
• идора;
• сабр кун;
• оё;
• биёед;
• хондани як дақиқа, ва ғайра.

Дурӯғ поён ё lyazh?

Ин имконнопазир аст, ки ба қайд нест, он аст, ки дар забони русӣ дар ҳатмӣ феъли танҳо аз поҳои аз infinitive ташкил карда мешавад. Гузашта аз ин, дар ин шакли метавонад садоҳои дар реша ҳамсадо (мисол, [е] ва [з] ба [г] ва [к]). Муаррифӣ ин хусусият дар мисоли воқеии:

• гурехта - идора, идора (interlace [в] ба [г]);
• танӯр - оҷур, pitches (interlace [з] в [К]);
• бурида - бурида, Striga (interlace [з] ба [г]).

Он ин хусусият аз ин қоида аст ва мефаҳмонад, ки шубҳа дар бораи имлои аз суханони зерин: дурӯғ, ё lyazh. Бо вуҷуди ин, дар ин омадушуди нисбати якчанд шаклҳои дигар. Ҳамин тариқ, феъли ҳатмӣ "дурӯғ поён» аст, ки аз пойгоҳи infinitive «поён» (шакли нокомил) ташаккул меёбад. Ҳамчунин, лозим ба зикр аст, ки гуфт: хоси lexical аз маънои semantic монанд фарқ мекунанд, вале, ҳеҷ consonants interlace дар шакли решаи "дурӯғ поён", ки аз феъли азал ташкил »рафта».

шаклњои тарбияи verbs ҳатмӣ

Чӣ тавр мегӯянд, "рафтан ба хоб дурӯғ поён» ё «lyazh рафта ба хоб?» Албатта, амин бошад, танҳо имкони аввал. Барои исбот ин, биёед ба таври муфассал, ки чӣ тавр кайфияти (ҳатмӣ) шаклҳои феъли «дурӯғ» ва баррасии "фидо мекунам."

1. Решаи шакли номуайяни "хоб рафтан» -lozh- аст. Дар ин embodiment, садоҳои ҳамсадо аст куллї дастрас аст. Аз ин рӯ, дар ин феъли ҳатмӣ чунин аст: ". Рафта", "дурӯғ поён»
2. Решаи номуайян шакли «дурӯғ» -lezh- аст. Дар embodiment мазкур дорои куллї ҳамсадо - [В] ба [г]. Аз ин рӯ, дар ин феъли ҳатмӣ чунин аст: ". Дурӯғ поён» «дурӯғ поён»,

Зеро баъзе аз сабаби аст, нофаҳмиҳо вуҷуд дорад?

Дар бораи чӣ гуна рост - ё дурӯғ поён lyazh, бисёр баҳс. Аммо чаро чунин шубҳа мекунед ба миён меоянд? Коршиносон мегӯянд: ин аз сабаби он аст, ки омадушуди consonants дар реша дар давоми ташаккули ҳатмӣ тавр на ҳамеша рӯй медиҳад. Ин аст, ки бо забони русӣ, ба ҷои он ки шакли дурусти - «дурӯғ» ё «дурӯғ поён» - он аст, аксар вақт имкони нодуруст - «lyazhte" ё "lyazh». Гузашта аз ин, аксар вақт дар матн ва хатои дигар аст. Пас, бисёр одамон танҳо аз даст аломати нарм.

Чӣ тавр дар хотир дорем?

Бо мақсади бо имконоти нест, ошуфтаҳол карда vyshepredstavlennye нодуруст воҳиди lexical "lyazhte» ба забони навишта шудааст ва гуфтам, бояд ихтилофи назар дар усули таълими шакли ҳатмӣ аз феъли «дурӯғ» дарк мекунанд ва «фидо мекунам." Дар мисолҳои зерин метавонад истифода шавад барои нигоҳ ва муќоиса:

• Дуруст: «дурӯғ поён оянда ба"; "Дурӯғ поён бар бистар, шумо хоҳад бароҳат бештар дар бораи он"; "Дурӯғ поён бароҳатӣ ва ба зудӣ ба хоб меравам"; «Биравед ба бистари тавре, ки дар субҳи барвақт Stavan».
• Нодуруст: «Lyazh оянда»; "Lyazhte бар бистар, шумо хоҳад бароҳат бештар дар бораи он"; "Lyazh дунё бозгардед ва аз хоби тез»; "Lyazhte хоб, тавре, ки дар субҳ ба даст боло барвақт."

хулоса

Акнун, ки шумо медонед, ки чӣ гуна ба таври дуруст бояд истифода шавад шакли ҳатмӣ аз феъли "ба дурӯғ». Барои ислоҳ кардани бомпўш, ба шумо тавсияҳо мухтасар барои истифода дар суханронии шӯъбаи lexical медиҳам:

1. «Дурӯғ» - ин танҳо шакли дурусти кайфияти (ҳатмӣ), ки ҷамъ феъли аст. Шумораи.
2. Нусхаи нодуруст "lyazhte» аст, сабаби ба ҳатмӣ калимаи ташкил "рафт».
3. Ташкил "дурӯғ поён» аст, ки аз пойгоҳи ташаккул меёбад, ки дар он ҳеҷ омадушуди consonants мисли он ҷо [е] ва [г]. Вобаста ба шакли "дурӯғ поён", ки аз омадушуди consonants реша ба миён меояд.