Чӣ "давидан" аст. Таърих ва маънии калима

Калимаи «меравем» чӣ маъно дорад ва вақте ки аввал пайдо шуд. Дар ин мақола таърихи таърих ва маънавият муҳокима карда мешавад.

Таърихи пайдоиши

Калимаи "муомила" аз забони қадимии славянӣ - забони якум дар забони русӣ гирифта шуд. Ин ба воситаи алтернативии -j- and -dh- дар реша (калимаи русӣ "go") нишон дода шудааст. Ва аз он сабаб, ки аз китобҳои калисои кредитӣ - адабиёти аввалини Русия маълуманд, пас онҳо ба синфҳои баландтарини матн мувофиқат мекунанд.

Як мисоли сухани бо ранги дурахшон метавонад ҳамчун stylistic Олд славянии «ширхӯрон», ки мумкин аст, балки дар пайдо хизмат адабиёти рӯҳонӣ, назар ба ҳаёти оддӣ. Рӯйхати русӣ, баръакс, дар ришвахӯрӣ паҳн шуд ва баъд аз ислоҳоти забони русӣ дар тарҷумаи адабиёт таъсис ёфт.

Вазъияти дигар бо калима дар мақолаи мазкур рух дод. "Чӣ рафтор" аст, на танҳо барои оддӣ, балки барои тарҷумаи консепсияҳои адабӣ.

Мафҳуми калимаҳо дар забони муосир

Мафҳуми луғавии калимаи «меросӣ» дар маъноҳои умумӣ, ба монанди ҳар калима дар забони русӣ, дар решаи он инъикос меёбад. Дар ин ҳолат, решаи ҳаракат аст, ки бо овози зеҳнӣ (hozh-khozh-). Чунин навъҳои гуногуни решаҳои калимаҳои решавӣ бо сабабҳои таърихӣ мебошанд: баъзе калимаҳо дар давраи давраи қаблӣ, яъне воқеан дар Русия, баъзеҳо аз славянии қадим буданд.

Агар шумо лонаест, ки калимаи "рафтор" -ро бунёд мекунад, пас решаи калимаи "рафтор" асосан истеҳсол мешавад ва маънии ифодаи ин амал ё шахсест, ки маънои феълро инъикос мекунад. Ҳамин тариқ, таърифи калимаи "рафтор" бо забони муосир: ин унвонест, ки раванди феълиро аз «феъл» мегузорад.

Аз калимаҳои калисои славянии Калифорния сухан ронданд, он ранги динӣ дошт, монанди калимаи "роҳнамоӣ". Роҳбарони онҳое, ки мерафт, рафтанд, рафтанд. Кадом мавзӯъҳои аввалини одамон, ки асосан ба корҳои ҳаррӯза дар замин алоқаманданд, метавонанд бошанд? Шаклҳои маъмултарини онҳо «онҳое ҳастанд, ки ҳақиқатро мехоҳанд, яъне ҳоҷиён». Ҳамин тариқ, маънои ибтидоии калимаро ба ҷустуҷӯи донишҳои рӯҳонӣ, фаҳмиш, тавассути роҳҳои тӯлонӣ тавассути заминҳои ношинос инъикос мекунад.

Бо вуҷуди ин, калимаи дигари «калимаҳо» дар адабиёти қадимаи русӣ, ҳамчун қисмати фанҳои адабӣ вуҷуд дорад.

Аввалин олимпиадаҳои қадимаи Русия

"Ҷойгиркунӣ" ё "рафтор" жанри этикии адабиёти Руси қадим аст, ки ин сафарро тавсиф медиҳад. Боиси хушнудист, ки таҳқиқоти ин корҳо, аз нуқтаи назари адабиёти бадеӣ, Николай Иванович Прокофиев, пизишкони шӯравӣ оварда шудааст. Вай инчунин ба тарзи навиштани таркиб, вобаста ба борикаи мўътадили онҳо тасниф карда шудааст. Танҳо панҷ тан аз онҳо: сайёҳон, осорчаҳо, ҳуҷҷатҳои расмӣ ва бадеии табиат, рӯйхати мақолаҳо ва ҳикояҳои легионӣ мебошанд.

Гурӯҳи якум (сафарҳо) як китобчаи кӯтоҳтарин буда, маслиҳатҳои амалиро дар бораи он чӣ гуна ба даст овардан мумкин аст. Рӯйхати мақсадҳо дорои хусусияти тиҷоратӣ мебошанд, зеро онҳо сафари хориҷӣ ба сафоратҳои дипломатиро тасвир мекунанд. Ҳикояҳои легитимӣ ё ниқобӣ корҳои ҷудогонае мебошанд, ки метавонанд мавзӯи Навиштаҷот ва ҳикояҳои apocryphal дошта бошанд.

Гурӯҳҳои саёҳатӣ, ки номи машҳури «skaski» дорад, як ҳикояи мардуми русест, ки ба мамлакатҳои дигар сафар кардаанд, ё бегонагон, ки ба Русия омадаанд. Чунин ҳикояҳо аз ҷониби инқилоб сабт карда шуданд, ки онҳоро ба таври ройгон нашр карданд. Таассуроти шахсии ин хабарчӣ мафҳуми пантуркаи панҷошёна, шаҳодатномаҳои бадеӣ ва санъатро инъикос мекунад. Онҳо аз нуқтаи назари танқидии адабӣ аз ҳама ҷолиб ҳастанд, зеро аз ҳад зиёдтар аз дигар намудҳои роҳ, онҳо ба талаботи экспертизаи санъат ҷавобгӯ мебошанд.

Фаҳмиш дар таҳқиқоти адабӣ

Дар адабиёти қадимаи русӣ чӣ гуна аст? Барои таърихчиён ва забоншиносон ҳама категорияҳои жанр манфиатдоранд, дар ҳоле, ки барои таҳқиқоти адабӣ, ёддоштҳои амалии сайёҳон ё оҳанги тиҷоратии рӯйхати мақолаҳо махсусан ҷолиб нестанд. Фаҳмиши асосӣ дар корҳои ҳуҷҷатӣ ва бадеӣ, ки дорои таассуроти худшиносӣ мебошанд, равона шудааст. эҳсосоти шахсӣ дар матни кори - калиди ҳузури луғат расо, қисми муҳими забони адабӣ ва бадеӣ.

Ҳуҷҷатҳои адабиёти қадимаи русӣ

Аз ҳама аҷоиб ва қадимтарини корҳои наҷотбахши асарҳои саёҳати «Ҳаёт ва рафтори Ҳегумен аз Дониёл аз замини русӣ» аст, ки ба монанди Масъулияти Соли гузашта дар охири асри ХХ. Ин кор ба марҳилаи душвори ҳокимияти Русия дар қаламрави давлати Фаластин дар давраи Ҳисорҳо тақсим карда мешавад. Муаллиф ҳамчунин вохӯриҳо бо подшоҳи маҳаллиро тасвир мекунад, ки бо диққати худ ба ҳекуминро ҷалб мекунад.

Фаҳмидани он, ки чунин рафтор имконпазир аст ва барои чунин ёдгориҳои адабиёти қадимӣ ва асримиёнагӣ ҳамчун "Journey to Constantinople" аз тарафи Добрини Йадрежкович, "Роҳбар" аз ҷониби Трифон Коробинкинов, савдои Vasily Poznyakova, ё яҳудиёни Iona Little ва Арсений Суханов.

Беҳтарин намунаи роҳро маҳсули асри 15 - Афанасус Никитин аз тариқи "Тренинг аз се ҷануб" мегузарад. Он дар бораи сафарҳои твинҷӣ ба Ҳиндустон нақл мекунад, вале дар муқоиса бо моделҳои қаблии ҷигар, диндорӣ, аз он маҳрум аст. Ин шояд, яке аз мисолҳои машҳури ин жанри асарҳои асрҳои миёна, ба саволи баҳраварӣ дар тарҷумаи адабӣ мебошад.