Масал таҳлилҳо Krylov ахлоқи unobtrusive

Мушкил барои ёфтани дар кишвари мо як мард касе на камтар аз як хати афсонаҳои Иван Andreyevich намедонанд, аст. Осон ба дарнаёбанд ва васлкунандаи сабки истеҳзоҳомез кард ва афсонаҳои Krylov кард таҳлил аст, ки ҷуз имконияти чуқур омӯхтани гуногуни намудҳои ва ҳолатҳо, танҳо як аср аст, ки на якбора имконпазир мегӯянд. Тасвирҳо аз оддӣ ва шинохта ҳатто дар асри, чунон ки инсон қариб ки бетағйир боқӣ мемонад. Ва ин дар ҳолест, ки баъзе аз афсонаҳои - ки дигар нестанд, чунон ки тарҷумаи аъмоли La Fontaine ва Aesop, танҳо ҳарфҳои аломатҳои наздик, ки ҳатто ба шумо гум мешаванд ва оё масал, маҳз дар асри 6 пеш аз милод навишта шудааст?

Аллакай дар мактаби ибтидоӣ, мо ба ин корҳо меомӯхтем. Syllable нависандаи хеле осон аст, ки имкон медиҳад, ҳатто аввал-синфҳои омӯзиш ва таҳлили онҳо. афсонаҳои Krylov кард зиёд. Мо ба онҳо омӯхта бо дил, онҳо шавқовар ва ибратомӯзанд мебошанд. Осон ба дарк ва psyche кӯдакони хурдсол. Аммо дар бораи нахустин fabulist русӣ гап нест, ҳамчун муаллиф менависад танњо таърих вақтхушӣ кўдакон. Мавзӯҳо афсонаҳои Krylov кард, то гуногун ва аксаран мураккаб, ки ба даруни афсона кўдакон муносиб нестанд.

Бисёр мунаққидон дуруст ба ном «хислати Русия" ба таври муаррифии матн, як каме мебофанд, вале хеле Kolko ишора мекунанд. Таҳлили афсонаҳои Krylov ба мо имконият арзёбии storytelling ғайримуқаррарӣ, назар Sage аз тарафи медиҳад. Оё изҳороти фактҳо, ки бе пардохти ё суд, хонанда дорад, ба хулосаҳои худ, шояд як каме дар бораи шарҳҳои caustic narrator Афоризмҳо, такя накунед.

Одам, оё маълумоти классикии анъанавии даст нест, аввали бе падар (касоне, вале идора ба хӯрдӣ як ҷӯяд ва кўдак ва муҳаббат ба китобҳои) тарк карда, ман қодир ба воя дарки дурусти воқеияти буд. Муаллиф вақти зиёд дар миёни мардум маъмул сарф, тарзи фикрронӣ, сабки алоқа, менталитети дарьёфта, (пеш аз мегӯянд - ҷон) аз халқи худ.

Иван Andreevich Krylov масал, ки мо муҳокима, шаклашон буд, ки на танҳо фикр, балки низ дар ҳаёти ҳаррӯза аз дигарон аст. Машҳур slovenliness, танбалӣ кард ва муҳаббати ӯ барои ғизо пинҳон нест. Ҳатто дар қабули дар Empress метавонист «одобу" худ бознаистанд, не, ворид намудани шунавандагон ногаҳонӣ.

Барои адолат ба мегӯянд, ки муаллиф иддао кард, дар як вақте. Бо кор дар одами танбал оид ба табиат доранд, мушкилоти ҳамеша ва тарзи poignant баён фикр мақомоти дод баҳона барои озмудани ӯ неъмате нест. Вале хислати хуб ва дарки каме сафсата ҳаёти одамоне, ки ба ӯ медонист, ки дар ниҳояти кор дар бисёр муҳаббат ва аъло дахлдор муаллифоне, ки писандидаи ҳатто суд дар натиҷа дастжбк.

Агар шумо баробари наздик ба жанр кунунии њаљв, он гоҳ мо метавонем дар бораи иттиҳодияи эҷодӣ шоир бо санъати муосир ҳазлу «қиём» гап. Муаллифон масхара камбудиҳои ҷомеа, ки бо ягона фарќияти будан, ки Иван Andreevich хеле моҳир бештар кард. Таҳлили афсонаҳои Krylov ба шумо имкон медиҳад, то чунин хулоса меоранд. Дақиқу, тавсифи истеҳзоҳомез аз паҳнёфтаи инсон, ин қадар бо мақсади ба масхара нест, балки бо мақсади надароед он, ки ба хонандагон барои арзёбии вазъият. Гузашта аз ин, дар изҳороти дар ояти, шумо мебинед, аст, ки ҳар як кас дастрас, ва ҳатто чунин нест, чун баъди садсолаҳо, мо хурсандӣ иқтибос суханони афсонаҳои намиранда аст.