Кӣ дурӯғ алифбои забони русӣ? Чӣ тавр алифбои русӣ?

Нақши навиштани дар рушди ҷомеаи инсонӣ нест, мумкин аст overemphasized шавад. Ҳатто пеш аз пайдоиши ҳарф оддии мо аз одамони қадим тамға бар санг ва сангҳо гуногун сафар кард. Аввал буданд, тасвирҳо, ва он гоҳ бо аломат иваз карда шуданд. Дар охир қулай бештар барои фиристодан ва дарк нома маълумот бо ёрии мактуб буд. Пас аз як аср ва ҳазорсолаи, ин нишонаҳои-рамзи кӯмак ба таҷдиди гузашта бисёр халқҳои. гурӯҳҳои гуногуни қонунҳо ва ҳуҷҷатҳои расмӣ, корҳои адабӣ ва Қайдҳои одамони намоёни: A нақши махсус дар ин ҳолат ёдгориҳои хаттӣ бозиданд.

Имрӯз, илми, ки ба дурӯғ ба алифбои забони русӣ, зикри на танҳо ба рушди ақлонии одамизод аст, балки муносибати худро ба ин кишвар, ки дар он ки зода шуд ва зиндагӣ муайян мекунад.

Чӣ тавр он сар

Дар асл, асос барои бунёди алифбо ба Phoenicians дар охири ҳазорсолаи то милод 2 гузошт. д. Онҳо то бо consonants, ки барои муддати тӯлонӣ истифода бурда шуда буд. Баъдан, алифбои худ қарз ва камол юнониён: он vowels пайдо шуд. Ин дар бораи 8 асри буд. д. таърихи минбаъдаи алифбо забони русӣ метавонад дар нақшаи инъикос шудааст: мактуби юнонӣ - алифбои лотинӣ - ба сириллик славянии. Дар охирин њамчун асос барои бунёди навиштани як қатор халқҳои дахлдор хизмат мекард.

Дар ташаккули давлатҳои қадим

Аз асри 1-уми милодӣ, раванди фаноро оғоз қабилаҳои сокинони қаламрави Аврупои Шарқӣ ва сухан як забони умумӣ пурвоҳинду-славянии. Дар натиҷа, дар қарибии дар Dnieper миёна ташкил Kievan Доруњо, ки баъдтар маркази давлати калон шуд. қисми олам Ӯ дар шарқи франкҳо, ки дар ниҳоят ташкил роҳи махсуси худ ҳаёт ва гумрук. Он шудааст, дар оянда таҳия ва достони чӣ тавр омад алифбои русӣ.

Парвариши ва тақвияти давлат ба роҳ мондани муносибатҳои иқтисодӣ ва фарҳангӣ бо кишварҳои ҷаҳон, пеш аз ҳама Ғарб Аврупо. Ва барои навиштани лозим, бахусус аз Русия сар то китобҳои калисои славянии аввал. Дар айни замон аст, суст шудани бутпарастӣ ва паҳншавии тамоми Аврупо як дини нав - дини масеҳист. Он гоҳ буд, шуд ва зарурати барои «ихтироъ» -и алифбо ки тавассути он таълимоти нав ба мерасонам ба ҳамаи франкҳо нест. Вай аз алифбои сириллик, таъсис аз ҷониби «бародарон Таслӯникӣ».

Ҳадафи МУҲИМИ Константин ва Methodius

Дар асри 9 писарони юнониён шарифи Таслӯникӣ аз номи император Byzantine ба Moravia рафт - дар вақти давлати пуриқтидор аст, дар ҳудуди имрӯза Словакия ва Ҷумҳурии Чех ҷойгир шудааст. Вазифаи онҳо буд, ки ба ҷорӣ кардани франкҳо, ки дар Аврупои Шарқӣ, бо таълимоти Масеҳ ва ғояҳои Orthodoxy зиндагӣ, инчунин гузаронидани ибодати ки дар забони модарии худро барои аҳолии маҳаллӣ. Интихоби дар бораи ин ду бародар афтод тасодуфан: онҳо дорои малакаҳои ташкилӣ хуб, амалӣ ҷидду махсус дар таҳсили худро. Илова бар ин, ҳам ба таври комил ба забонҳои юнонӣ ва славянии азхуд. ва Methodius мардуме, ки ба дурӯғ ба алифбои забони русӣ шуд - Константин (Сирил, ки бо ӯ ба таърих ворид чанде пеш аз маргаш, пас аз назр ҳамчун монастир буд, бар ӯ номи нав дода шудааст). Ин шояд натиҷаи муҳимтарин рисолати худро дар соли 863 буд.

сириллик

Вақте, ки шумо эҷод алифбои барои бародарони славянии истифода алифбои юнонӣ. Номаҳои мувофиқ ба талаффузи дар забонҳои халқҳои ду, онҳо гузошта бетағйир. Барои ишора ба садоҳои сухан славянии шуданд ғоиб аз юнониён, 19 нишонаҳои нав ихтироъ карда шуданд. Дар натиҷа, як алифбои нав иборат аз 43 ҳарф, ки аксарияти онҳо баъдан ба алифбои халқҳои, ки як бор ба як забон сухан мегуфтанд дохил карда мешаванд.

Аммо достони, ки ба дурӯғ ба алифбои забони русӣ тавр нест хотима надиҳед. (Аз он дар боло зикр), сириллик ва Glagolitic: Дар тӯли асрҳо, ба франкҳо 9-10, ду намуди алифбои умумӣ буданд. Дуюм дорои шумораи камтари номаҳои - 38 ва ё 39, тамғаи худ мушкил бештар буд. Илова бар ин, нишонаҳои аввал истифода бурда нишон рақам иловагӣ.

Пас, оё алифбои Сирил дурӯғ

Зеро якчанд асрҳо, таҳқиқотчӣ душвор ба дод ҷавоби мушаххас ба ин савол. Дар "Ҳаёти Сирил,« дар он қайд намуд, ки: «бо кӯмаки бародари худ ... ва донишҷӯёни ... онро алифбои славянии буд ...». Агар ин тавр бошад, пас кадом як аз ин ду - сириллик ва Glagolitic - таъсиси он аст? Дар ин масъала дар он аст, мушкил, ки Дастнависи дод, ҳатто Сирил ва Methodius, нигоҳ буданд, ва баъдтар (вобаста ба 9-10 асрҳои) - аст, ки дар ҳар яке аз ин алифбои зикр нашудааст.

Барои фаҳмидани, ки ба дурӯғ ба алифбои забони русӣ, таҳқиқотчӣ бисёр тадқиқот гузаронида мешавад. Аз ҷумла, онҳо бо ҳамдигар муқоиса ва ҳатто пеш аз алифбои намуди зоҳирии онҳо вуҷуд дорад ва муфассал натиҷаҳои таҳлил. Мо тавофуқи кардаанд, нарасида бошад, вале бештари розӣ ҳастанд, ки Сирил бештар ихтироъ шуда буд он Glagolitic, ҳатто пеш аз сафар ба Moravia. Ин аст, бо он далел, ки шумораи ҳарфҳо дар он мисли наздик имкон ба сохтори овои пешинро Калисои славянии (махсус барои навиштани тарҳрезӣ) буд дастгирӣ карда мешавад. Илова бар ин, дар tracing он номаҳои Glagolitic дар бештар аз меваҳо каме юнонӣ ва намезояд ба навиштан муосир.

метавонад аз тарафи яке аз шогирдони Константин таъсис - бурдбор Ohritskim - хуб сириллик асоси алифбои русӣ (ба номи аввалин номаҳои худ Az + beeches) гардид. Ӯст, он ба ифтихори омўзгорон номид.

Formation аз алифбои русӣ

Қатъи назар аз он, ки ба дурӯғ ба алифбои сириллик, ки он асос барои таъсиси алифбои русӣ муосир ва алифбои шуд.

Дар 988 қадим Русия ба масеҳият, ки он ба таври назаррас сарнавишти забони зарардида. Аз ҳамон вақт ба ташаккули шакли хаттӣ худ. Оҳиста-оҳиста ба забони русӣ сола аст, ки дар бораи сириллик алифбои асоси беҳтар намуд. Ин як раванди тӯлонӣ, ки танҳо баъд аз соли 1917 ба поён расид шуд. Он гоҳ аз он дорад, дода шудааст тағйироти охир ба алифбои, ки мо имрӯз истифода баред.

Чӣ тавр ба тағйир сириллик

Пеш аз он ки алифбои русӣ кардааст, ки назар имрӯз аст, ки ABC-аввал принсипи паси як қатор тағйироти кардааст. Ислоҳоти назаррас дар 1708-10 сол таҳти Пётр I дар 1917-18 пас аз инқилоби оғоз ёфт.

Дар аввал, ба алифбои сириллик, аст, хеле руйдодҳои номаи Byzantine, он чанд иловагӣ, doublet, номаҳо, барои мисол буд, м = ман, Эй = ѡ - онҳо эҳтимол ба барои интиқоли садоҳои Булѓория истифода шудаанд. буданд, тамғаҳои гуногун, ки ба лаҳчаи ишора ба аксепт, талаффузи breathy нест.

Пеш аз он ки Малакути Пётр I махсус дода берун ҳарф denoting рақамҳои - он буд, ки ба ҳисоби арабӣ љорї карда мешавад.

Ислоҳоти аввал (он зарурати тартиб додани ҳуҷҷатҳои расмӣ боиси шуд: ABC 7 ҳарф мусодира шуд: £ (XI), S (бисьёр) ва навишта шудааст дар қайдҳои vowels илова ман (онҳо иваз мавҷуда) д (партов) Ин аст, хеле содда карда шаванд. алифбо, ва онро чун «шаҳрвандӣ» маълум шуд. дар 1783, Karamzin гуфтааст, ки нома Ю. охир, баъд аз соли 1917 аз ҳарфҳои алифбои русӣ нопадид шудааст 4, ва б (ПА) ва б (Эфс) омад, то ки маънои танҳо безобита ва softness аз consonants .

Пурра ба номи ҳарфҳои тағйир ёфт. Дар аввал, ҳар як аз онҳо намояндагӣ сухане тамоми, ва тамоми алифбои, тибқи аксари муњаќќиќон, бо маънои махсус пур шуд. Ин ақл ва зоҳир тарзи фикрронии касоне, ки ба дурӯғ алифбои. забони русӣ ба хотираи ҳарфҳои аввали номҳои дар масалҳо ва суханони нигоҳ дошт. Масалан, "шурӯъ аз сифр" - яъне, аз оғози ..; "Филемӯн ҳа izhitsa - танбал ба қамчин наздиктар." Онҳо меоянд ва дар phraseologisms: «Ҳушьёр бошед, ки феъли".

Ӯ ситоиш муқаддас бузург

Ташкил кардани алифбои сириллик бузургтарин чорабинии барои гуноҳҳои тамоми ҷаҳон славянии буд. Љорї намудани хаттӣ иҷозат додани ба насли таҷрибаи захирашуда, ба таърихи пурғановати ташаккул ва рушди давлатҳои мустақил мегӯям. Онҳо тасодуфан надоранд, гуфтанд: «Оё шумо мехоҳед, ба ҳақиқат - сар бо алифбои».

Мегузарад асри, ҳастанд кашфиётҳои нав нест. Ва онон, ки бо алифбои забони русӣ омада, ба ёд ва азизу. Исботи ин ид, ки рӯзи аст славянии адабиёт, аст, ки ҳар сол 24-уми май баргузор саросари ҷаҳон ҷашн гирифта мешавад.