Кӣ гуфт: «Зинҳор, Париж ва Бимиред!» - ин ибора ҳама вақт?

Тавре Париж, ва мехостам ба баёноти як ибораи машҳури аз филм «Форрест Gump», «Париж - ин бузургтарин қуттӣ шоколад, ҳар як аз он тааҷҷубовар ва пешгӯинашаванда аст, ки шумо ҳеҷ гоҳ бидонед, он чӣ дар дохили қуттиҳои. Ин метавонад барои stringy, бемор-ширин, ё баръакс, бо алам аз ситрусӣ - он аҳамият надорад. Хӯроки асосии - оё бас нест, рафта, пеш тавассути кӯчаҳои cobblestone беохир дар баробари мольои хурд, Бистро сола-ростқомат, боғҳои coquettish, зеро ки ба шумо лозим аст, ки пеш аз ... даст ба дидани Париж ва бимир »гуфт, ки гуфт, ин ибора шинос ба ҳама? Дар бораи ин ва на танҳо дар сухан.

ҳикояи

Кӣ гуфт: «Зинҳор, Париж ва бимир» гуфт? Пеш аз ҷавоб ба саволи ташвиш ба мо, биёед ба таърих рӯй. Ва мо мефахмед, ки ба рафтан нест, ки каси дигар, балки дар гузашта хеле дур - дар Рум қадим. Бале, ба шаҳри Рум, ҳамаи роҳҳо мерасонад, ва ҳама, чунки он аст, вуҷуд дорад ва буд, сухан вуҷуд дорад: «Нигоҳ Рум ва мемиранд" Вале мо бояд дар ҳама чиз айнан интихоб накунед, ҳеҷ кас ягон бор рафтан мепгуд, ба ёдҳо пас аз сафар ба Рум. Баръакс - он аст, ки на баландтарини синфи шаҳри поянда ҳафт кӯҳҳо, эътирофи, ки зебоӣ ва рӯҳияи он метавонад бо чизе ки дар ин ҷаҳони миранда карда намешавад муқоиса аст.

На он қадар содда

Баъдан, як ибораи маъмул мефавтад модарии худро тарк кард ва минбаъд рафт - дар Naples. Ва акнун дар кӯчаҳои ин шаҳр олиҷаноб ҷануби аст, дар ин ҷо ва он ҷо шунида мешавад: «Videre Napoli ва диг Мори». Дар тарҷумаи аслии лаҳзаи нашуда, зеро ду роҳҳои хирадмандон нест. Якум, дӯстдоштаи мо: «Инак Naples ва мемиранд" The дуюм, бештар содиқ: «Зинҳор, Naples ва Мори» - ҳама бо ҳамон маънои рамзӣ: «Зинҳор, аз ҳама« Чаро буд, чунин бесарусомон ҳаст? Далели он, ки Мори калима мумкин аст, дар ду роҳҳои тафсир. Дар Лотинӣ, ин маънои онро дорад, ки номи деҳаи Мори, аст, ки дар наздикии Неапол воқеъ, ва феъли "мурд!».

Дар достони тавр нест хотима не - хеле дурахшон, расо ва тааҷуб навбати дақиқ кард: «Инак ... ва мемиранд!» На бештар аз ду аср пеш, Итолиявиён ҳанӯз офаридаанд шиори баланд: «Vedi Napoli д poi muori», - яъне: «Зинҳор, Naples ва мемиранд! »ва акнун, бе ягон« buts ». Дар нома барои нахустин бор аз он аст, ки дар 1787 дар маҷаллаи Аврупо пайдо сафараш кишвар Ioganna Гёте. Бо вуҷуди ин, ҳама чиз ҷараёнҳои, ҳама чизро тағйир, ва шаҳр баҳр ҷалоли пешини худро аз даст додааст. Вай - аз дӯстдухтари шамоли, рафта дар ҷустуҷӯи аломатҳои нав - дар Париж ...

1931

Хуб, дар ин ҷо мо дар пойтахти зебо Фаронса нобудӣ ҷавоб ба саволи, ки гуфт доранд, ва аз ин рӯ «Зинҳор, Париж ва мурд».

Дар 30s асри гузашта дар шаҳр оид ба бонкҳо аз Seine ӯ дар он зиндагӣ ва барои ин ҷавон пас номаълум бо номи Иля Ehrenburg кор кардааст. Ӯ танҳо як муҳоҷир аз Киев буд, ки аз як оила яҳудӣ омада, балки як воқеӣ "Parisian Khreschatytska" чунон ки Ӯ ба он даъват Евгений Yevtushenko, зеро ки ӯ дар ҳақиқат дар муҳаббат бо ин шаҳр аҷиб буд. Ҳатто бо вуҷуди он, ки бо гузашти вақт, ӯ тасмим ба бозгашт ба Ватан, ба Иттиҳоди Шӯравӣ, як тарафдори рафтор аз пирӯзии Сотсиализм дар ҷаҳон ва ҷонибдори шаборӯзии аз низоми Шӯравӣ шуд, ӯ давом қадри Париж ва такроран омада. Исботи ин китоби худ «Париж ман», ки дар соли 1931 чоп мешавад.

китоб

Мо минбаъд низ барои дар бораи он ки гуфт сӯҳбат кард: «Инак Париж ва Бимиред!» Он ки дар ин китоб аст, ки бори аввал ба талаботи муомилоти, ки баъдтар мегардад, ки одати, махсусан дар байни мардуми шӯравӣ. Шояд ин аст, бо сабаби на танҳо ба як магнитӣ муайян, зебоии беҳамтои ин баён, балки низ ба мавҷуда дар лаҳзаи ба «пардаи оҳанин», ки сафари шаҳрвандони Иттиҳоди Шӯравӣ дар хориҷа маҳдуд менамояд. мева Ҳаром шуд маълум аст, ки ба хеле ширин.

Аммо бозгашт ба китоби Ili Erenburga - касе, ки якумин гуфт: «Зинҳор, Париж ва мемиранд!" Бо дарназардошти бисёр китобҳои бахшида ба пойтахти Фаронса - шаҳри шоирони ва рассомон, trendsetters ва таомҳои деликатеси. Аз як тараф, онҳо ба Ӯ имон оварданд ва тааҷҷуб оварад, ва аз тарафи дигар - камбизоатӣ наметобанд ва кинашустани ҳудуду камбизоат аст. Вале чизи асосӣ тамоман гуногун аст: аз ҳама, ва мухлисони ва бадхоҳони, зад андозаи бузурги ӯ ва суръати гиҷкунандаи ҳаёт. Ва ҳанӯз ки Париж нест баробар буд, гуфт: хаттӣ ва зиёда аз як маротиба. Дар ҳамин китоб бо брд ҷаҳон Ili Erenburga «Париж Ман»?

хулоса

Ӯ навишт ва аксҳои ҳаёти шаҳрвандони оддӣ, ки чӣ тавр онҳо таваллуд шудаанд, омӯхта, муҳаббат, кор, истироҳат дод. Дар асл, ҳаёти онҳо ҳеҷ фарқ аз миллионҳо ва миллиардҳо ҳаёти ҳамон, магар он ки амали бозӣ дар мавзӯи «роҳи ҳаёт» сар бар зидди бадбахтиҳо аз Seine, Montmartre, Париж, дар печ кӯчаҳо. Ва ҳамаи ин аст, ҳамеша аз ҷониби як шахс хориҷ - муаллифи кор ва онон, ки гуфтанд, ки ҳукми: «Зинҳор, Париж ва Бимиред!» Дар натиҷа ним ҳазор аксҳои дар буд. Бештари дохил дар китоби - як албоми акс воқеӣ. Як далели ҷолиб аст, ки дар пурсиш аввал бо як камера пинҳонӣ гузаронида шуд - як камера бо як тараф намудҷӯи. Ин фикри Ili Erenburga, ки пеш аз ҳама хост, то нишон тарафи инсон пойтахт буд - моҳияти он, он нест, қасрҳо ва бурҷи Eiffel меорад фазои беназир, ба Аура шаҳр ва сокинони он. Ҳамин тариқ, Иля Ehrenburg - тарҷумон, шоир, нависанда, журналист, суратгир, ва ба якдигар мегуфтанд: «Инак, Париж ва Бимиред!», Кори беназир Ӯ моро даъват на танҳо ба қадри пойтахти Фаронса, ва ба хотири зиндагӣ ва бениҳоят меҳрубон мемиранд ва зебоии беҳамтои худ, ва ҷаҳон.