Mankurt - Ин кист? "Шарҳ аз mankurt"

Истилоҳи "mankurt» аз ҷониби Чингиз Айтматов дар романи машҳури худ ҷалбшуда "Рӯзи давом Зиёда аз сад сол». Ин mankurt дастони - як мард, забт шуд, бо истифода аз шиканҷа ба ваҳшиёнаи махлуқи ва мулкҳои soulless фаромӯш ҳама дар бораи зиндагии гузаштаи худ ва барои иҷрои ҳама гуна супоришҳои хоҷаи худ табдил ёфт. Калимаи таври васеъ дар маънои рамзӣ истифода шуд, шуд, номи хонавода. лақаби Contemptuous "mankurt» меравад ба касоне, ки фаромӯш забони миллӣ ва беэътиноb зо фарҳанги мардуми он.

Дар etymology калимаи

ҳастанд, версияҳои якчанд пайдоиши калима нест. Тахминан Чингиз Айтматов, бофта истилоҳи «mankurt», дар асоси қадим mungul сифат Turkic худ, ки маънояш «беақл, акл, бе сабаб." Забони муосири Қирғизистон ишора ба он мард mutilated истифода munju калима аст. Бо назардошти таъсири мутақобилаи забони Муғулистон ва Қирғизистон, мо тахмин кардан мумкин аст, ки ба исм "mankurt" аз «manguu» - «. Нощисулащл« суханони шакли доштани арзиши «гунг, беақл, гирифтор шудаӣ» ва Ин мумкин аст, ки ин принсип «mankurt» ташкил якҷояшавии қадим gurut решаҳои Turkic - «хушк» ва мард - «камари, пӯшидани камарбанде».

сибти zhuanzhuaney

Дар чорум ё панҷум асри мелодӣ Осиёи Шарқӣ аз тарафи раванди кӯчонидан фаро гирифта буд. Дар давраи аз ғавғои дар steppes Туркистон, Manchuria ва Муғулистон Юнион қабилаҳои арабу, ки иборат аз бандагони runaway, дењќонон камбизоат, deserters ба миён омад. Дар омехта сарнавишти unenviable умумии одамон маҷбур шуданд, languish ҳастии андак, то гурӯҳҳои гумроҳ ғоратгарӣ шикор. Оҳиста-оҳиста ба як хӯшаи роҳзанону мардум рӯй ба поён таърих номи zhuanzhuaney рафт. Ин қабилаи қонунҳои гуногун ибтидоӣ, норасоии адабиёт ва фарҳанг, омодабоши доимӣ ва ruthlessness бераҳм аст. Zhuanzhuani замин назорат ба шимоли Чин ва табдил ба лаънати воқеӣ барои арабу Осиё ва ҳамсояи кишварҳои. Mankurt - як мард дар бандагӣ аз тарафи ин даҳшатнок.

Тавсифи шиканҷа

Ин тасодуф нест, ки дар тасвир Айтматов Қиссаи он нақл дар бораи zhuanzhuanyah аст. Танҳо дар ин rootless, бераҳм, одамон, аҷамист, қодир ба дурӯғ чунин мураккабтар, шиканҷа ғайриинсонӣ буд. Аз ҷумла маҳбусон бењад сибти бераҳмона. Бо мақсади ба рӯй марде ба бандаи комил, дар бораи исёни фикр намекунам гурехта, гирифта, то хотираи бо гузоштани он wideness. Зеро тартиби интихоб ҷониби ҷанговарони ҷавон ва қавӣ. Дар аввал, бадбахт сари пурра сартарошида ва аслан ҳар мӯйҳои scraped. Он гоҳ онҳо шутур мекуштанд ва ҷамъоварӣ намудани зиччи аз ҳама, nuchae аз пӯст. Агар мавxудияти ба қисмҳо, чизпарастӣ он поён бар рӯи чашмонашон як бар сари асир кард. Дар пӯст, мисли гили ба мардуми косахонаи навҷамъовардашудаи сартарошида мекашид. Ин аст, маънои онро ба гузошта wideness. Он гоҳ, ки ояндаи бандагони pads бар гардани намепӯшид, ба тавре ки онҳо метавонанд ба хоки сари ӯ нарасонед, ки аслиҳа ва соқи пойҳои Ӯро баста, ба даштӣ луч гирифта ва дар он ҷо барои чанд рӯз монда буданд. Дар доираи офтоб Тармо, бе хӯрок ва об, тадриҷан хушк пӯст, ҳалқа пӯлод сари фишурдасозии, бандиён аксаран аз азоби тощатфарсо мурд. Пас аз як рӯзи сахт, мӯи рост аз бандагони сар ба хастаро, баъзан онҳо ба сатҳи пӯсти rawhide, вале аксаран шуду ва маҷрӯҳ пӯст аз сари, ки боиси дарди фурӯзон. Дар ин бора, бандиён дар охир фикри худро аз даст дод. Танҳо дар рӯзи панҷуми бадбахт омадем zhuanzhuani. Агар ҳадди ақал яке аз асирон зинда монд, он аст, баррасӣ барори хуб. Асир озод аз дӯшашон, дода мешавад, то бинӯшад, тадриҷан қувват ва ба саломатии ҷисмонии барқарор карда шаванд.

ходими арзиши mankurt

Одамоне, ки дар гузашта онҳоро ба ёд надорад, қадр Заб. Онҳо як қатор бартариҳои аз нуқтаи назари иқтисодӣ назари буд. Mankurt - ин махлуқи, бо шуур аз худ гаронии нест, «ман», ки ба мизбон баста, ба монанди саг. танҳо бояд Ӯ - озуқаворӣ. Вай бепарво ба дигарон ва ҳеҷ гоҳ дар бораи кучое дуртар фикр аст. Танҳо mankurts, риоат дар хотир надорад, метавонад танҳо беохир Sarozek savagery аст, истироҳат ва нигоҳубини лозим нест мегирӣ, тоб. Ва онҳо муддати дароз буданд, устувор, monotonously иҷро ифлос аз ҳама, дилгирона, кори дардовар. Онҳо, одатан, ба галаи шутур гузошт, ки онҳо vigilantly ӯ дамидем ва шабу рӯз, зимистону тобистон аст, ки дар бораи мушкилоти шикоят нест. мизбони фармон барои онҳо аз ҳама бештар буд. Mankurt баробар ба даҳ ғуломон солим буд. Маълум аст, ки барои куштори тасодуфии ғуломи дар ҷангҳо internecine, таъмиру зарари, ҳизби гунаҳкорон фидя се маротиба бузургтар аз барои ҳалокати қабиланишини озод пардохт.

Шарҳ аз mankurt

Дар романи «Рӯзи давом Зиёда аз сад сол,« як боб аст, ба Қиссаи қадим бахшида шудааст. Дар бораи сарнавишти зани бадбахт ном Ана Najman дар Қиссаи худ Айтматов гуфт. Mankurt, ки мешунидем heroine ин достон, писари гузоред вай дар ҷанг табдил ёфт. Одатан, ҳатто агар хешовандон mutilated бандии ва фаҳмидем, дар бораи сарнавишти худ сахт, чизе ҳеҷ гоҳ кӯшиш то ки Ӯро наҷот. Одам, риоат дар хотир надорад, танҳо ниҳонӣ чодари боқӣ монд. Дар акси ҳол ба доварӣ Naiman-Ана. Ӯ дар он чӣ ба фарзанди хона буд, ќарор ќабул мекунад. Бо он ки дар Sarozek беохир ёфт, он зан кӯшиш ба ҷанг бозгардонид ва хотираи ҷавон. Бо вуҷуди ин, на силоњ модари гарм кард, ва на сухани мустаҳкам вай, на аз lullabies кӯдакӣ шинос нест, хӯрок пухта зери хуни кард маҳбус ба ёд гузашта ӯ кӯмак намекунанд. Ва чун mankurt zhuanzhuani маккоронаи ваҳй шуда, ки Ана Najman мехоҳад, ки ӯро фиреб кунад, дур кулоҳ ва буѓї ғуломи сари ноором дасти устувор як тир ба дили модар тир. Бо мӯи мурдан зан афтода ба рӯймоле сафед, ки ӯ ба парранда Donenbay, ки ба нигоҳ фарёд, хотиррасон mankurt дар бораи падараш ва Ватани фаромӯш табдил ёфт.

манбаи фолклор

Муаллиф анъана, чунон ки ќаблан зикр гардид - нависандаи машҳури Чингиз Айтматов. Шарҳ аз mankurt, дар навбати худ, аз сарчашмаи воқеии фолклори. Як нависанда дар сӯҳбат гуфт, ки дар ҳамосавии "Манас", яке аз бузургтарин афсонаҳои мардуми қирғиз аст, зикр таҳдиди яке аз сарбозон ба дигар дар сурати пирӯзӣ он ҷо ба ӯ щарсак дар фалаки сари худ дур хотираи. Маълумоти Дигар дар бораи ин зўроварии сахттарин нисбати шахсе, ба сабаби ягон муаллиф дар фолклор ва ё адабиёт аст, ёфт нашуд. Муҳаққиқ К. Asanaliev омӯзиши ҳамосавии "Манас", дид, ки дар сатри он, ки дар он душманони кӯшиш ба бар як wideness ҷавон Манас.

таърихан дақиқ

Шири - як rawhide чорпоён, ки аз он мардуми арабу дар замонҳои қадим хӯрокҳои шуда буд. Дар қирғизӣ низ гумрукӣ дафни бо истифода аз афлок вуҷуд дошт. Агар аз сабаби вазъияти номусоиди, ӯ буд, ба таъхир дафни шахси фавтида дар соҳаҳои дигар ба бадани ӯ бо риояи тамоми муқаррароти маросими парпечшуда ва дар афлок ва овезон дар бораи як дарахти баланд. Дар баҳори фавтида ба қабристон аҷдодии гирифта ва ӯро дафн карданд он ҷо буданд. Маълум мурожиат оина "wideness» маънояш «rawhide ақалли фарсудаи оид ба њуќуќвайронкунии сари". Ин шакли шиканҷа ба таври васеъ дар байни халқҳои арабу истифода бурда шуд. Ин пажмурда пӯсти як фурсатро ҳайвонот, ки боиси шахсе, ки ба дард тоқатфарсоянд. Mankurt - як марди хотираи худро дар зери таъсири чунин шиканҷа, тибқи Айтматов аз даст доданд. Агар мо дар њолате, ки истилоҳи "афлок» пайдоиш Муғулистон, арзиши он - «пӯст, пӯст, syromyat». Дар забони Қирғизистон, дар якҷоягӣ бо аломати «Шири" ҳосилаҳои истифода мешаванд: «shiresh» - «ба воя якҷоя, пайваст якҷоя» ва «shirile» - «бар фалаки сараш».

Маънии афсонаи

Дар анъанаи mankurt зич ба мавзӯи асосии тавсифӣ ба роман вобаста «Рӯзи давом Зиёда аз сад сол». Ин китоб mankurts муосир. Чингиз Айтматов хостанд мерасонам ба хонандагони худ ғояи, ки ба шахси аз озодц маьрумшуда хотираи таърихӣ, як лӯхтак мегардад, ғуломи мафҳумҳо ва ғояҳои худ муқаррар карда шудаанд. Ӯ ба precepts падар ва модари ёд накунанд, он дуъоҳоро, номи аслиаш аст, акнун на ба фарҳанги миллӣ аз қабилаи худ вобаста ва аз даст шахсияти онҳо. Аҳамияти махсус дар Қиссаи замима, ки mankurt мутаассифона, маълумот оид ба инсоният худро аз даст, хотираи, ки чӣ тавр ба тир камон, то нигоҳ - ба қатл расонанд. Ва вақте ки марди ҷавон нисбат ба модари ситамкорон насб, ӯ бо дасти худ худро кушт. хотираи таърихӣ - дар асоси ҷони инсон, эмгузаронї бар зидди бадахлоқӣ ва amorality. Naiman-Ана - рамзи хотира, боғайратона хотиррасон одамон дар бораи дарсҳои гузашта.

Истифодаи калимаи

Бино ба маълумоти маҷаллаи «Илм ва ҳаёт» дар mankurt - намунаи оина ҷорӣ бо забони русӣ ба наздикӣ аст. Айни замон, дар маънои калимаи шудааст, ки ба мафҳуми шахси танг, ёд накунанд zabyvshem хешовандӣ дар бораи гузаштагони худ. Маълумот дар бораи он чӣ аз даст, ки дар натиҷаи таъсири омилҳои беруна ба назар ба амал омад ва аз он рӯй мавзӯи ба ғуломи хоҷаи худ дар доираи маънои исм «mankurt» аст, аз даст доданд.

Аксари истилоҳи маъмул дар Озарбойҷон, Қирғизистон, Молдова, Тотористон, Бошқирдистон ба даст. Дар ин кишварҳо, калимаи «mankurt" дорои арзиши манфӣ, онҳо мардуме, ки забон ва фарҳанги миллӣ фаромӯш мехонанд.

Дигар муаллифон

Publicist Vertiporoh Лилия марди mankurt, даъват », ки империяи дур кард, дил ва мағзи сар, факат меъда». Константин Krylov тасвир истифодаи истилоҳи "mankurt» дар eighties асри гузашта ҳамчун беадолатона ва contemptuous аз Хусусияти инсон аст, хеле ҷолиб, ки «як рӯз пеш аз хабари« Дар бораи repressions Сталин ва дигар чорабиниҳо дар таърихи Русия ва мепиндоранд, бештар дар бораи имрӯз ва фардои кишвари хеш мебошад. Нависанда ва журналисти Solovev Владимир даъват mankurts шаҳрвандон disparagingly дар бораи ватани худ. Ӯ бовар одамон барои онҳо эҳтиром хотираи гузаштагони - калимаҳои холӣ, як mutation генетикӣ.