Забони асосӣ маънои онро дорад, ки ба забони русӣ. Ба забони тоҷикӣ маънои: муайян ва истифодаи

забони русӣ - яке аз маҷмааи сарватдор аз ҳама, зебо ва. Не камтар аз он медиҳад, мавҷудияти шумораи зиёди воситаҳои шифоҳии баён.

Дар ин мақола мо дида мебароем, чӣ маъно дорад ва он чӣ ба забони намуди он аст. намунаи истифодаи адабиёт ва тарзи суханронии қабеҳ, дида мебароем.

Забони маънои онро дорад, ки дар забони русӣ - чӣ аст?

воситаҳои шифоҳии баён истифода дар забони русӣ ба матн маънои махсус, зебоӣ ва умқи. Онҳо кӯмак изҳори муносибати муаллиф ба мавзӯи баҳс, ки ба диққати ба хусусиятҳои расо бештар аз як объект, чорабинии ё падидаи.

шеърҳо ва адабиёти рус тасаввур карда наметавонанд, агар мо истисно истифодаи захираҳои забоншиносӣ. Истифодаи калимаҳои, қабули матни расо, на танҳо онро оро, балки нишон медиҳад, ки сатҳи маҳорати нависанда, ӯ фарҳанги сухан, сабки.

Тавсифи объектҳои ҳаррӯза метавонад зебо ва ғайриоддӣ, бо истифода аз забони воситаҳои санъат.

овои, lexical (онҳо гашти) ва арбобони stylistic: калимаҳо ва ибораҳое, ки ба матн изњори conventionally ба се гурӯҳ тақсим карда мешавад.

Барои ҷавоб додан ба савол, ба кадом забон маънои онро дорад, шиносоӣ бо онҳо шинос наздиктар.

воситаҳои Lexical баён

Амчунин таuироти - забони маънои онро дорад, ки ба забони русӣ, ки аз ҷониби муаллиф дар як рамзӣ, маънои ояҳо муташобеҳотанд истифода бурда мешавад. Ба таври васеъ дар асарҳои санъат истифода бурда мешавад.

Амчунин таuироти истифода бурда мешавад барои сохтани визуалӣ, чакконда, тасвирҳо бўњ. Кӯмак ба эҷоди як фазои муайян, ба хонанда эффекти дилхоҳро.

Дар асоси воситаҳои lexical баён нисбат пурраи ё дақиқ аст. Ин мумкин аст, дар бораи ин меваҳо монанд асос ёфта бошад, иттиҳодияҳои шахсии муаллиф ё хоҳиши ба тасвир объекти дар як роҳи муайян.

Забони асосӣ маънои: амчунин таuироти

Дар бораи роҳҳои мо то ҳол дар мактаб ба рў ҳастанд. Ба ёд оред, ҳамон касонанд, бештар маъмул:

1. Epithet - ба самтњо машҳури ва умумӣ. Аксар вақт дар шеъри ёфт. Epithet - як пуробуранг, таърифи расо, аст, ки дар муқоиса ба ниҳонӣ асос мебошад. Ин таъкид аз ҷумла объекти тасвир, хусусиятҳои расо аз ҳама он. Мисолҳо: «субҳидам дуняви», «хусусияти қабул намояд», «дасти тиллоӣ», «овози нуқра».
2. Муқоиса - як калима ё ибора мебошад, ки дар як нисбат ба як мавзӯъ ба якдигар асос ёфтааст. Ин аст, асосан дар шакли гардиши муқоисавӣ ташкил дод. имконпазир меомӯзем бо истифода аз хусусияти ин иттиҳодияҳои техникаи: агар, чунон ки гӯӣ, мисли, ки чӣ тавр ин фикр. чанд намуна таваҷҷӯҳ кунед: «Як шаффоф, мисли шабнам», «мисли барф сафед", "рост монанди най».
3. Ибораи - як воситаи ифодаи аст, ки дар муқоиса ба торикй асос ёфтааст. Аммо, бар хилофи муомилоти муқоисавии, он аст, иттифоқҳои касаба ба расмият дароварда нашудааст. Ибораи аст, бунёд бо такя ба монандии ду адад баромад. Масалан: ". Ашк осмон" "пиёз калисоҳои», «оҳиста алаф»,
4. Синонимҳо - суханони монанд дар маънои вале ихтилоф дар шакли хаттӣ. Ба ғайр аз муродифи классикӣ, ҳастанд мазмун нест. Онҳо ба арзиши муайян дар дохили матн махсус. Мо дар намунаи назар: «медидам, - медидам», «назар - дид».
5. Antonyms - суханоне, ки доранд, рӯ ба рӯи ҳар як арзиши дигар. Инчунин муродифи, ҳастанд мазмун нест. Мисол: «сафед - сиёҳ", "бонги - пичир-пичир», «осудагии хотир - ҳаяҷон».
6. Impersonation - интиқоли объекти тобеъанд хусусиятҳои, хусусиятҳои зинда кардан. Барои мисол: «алафҳои бед ларза", "офтоб табассуми равшан», «аз борон дар боми», «twittered радио ошхона, ки шикаста».

Оё ба роҳҳои дигар?

воситаҳои Lexical баён, ки дар забони русӣ хеле зиёд. Ба ғайр аз гурӯҳи шинос ба ҳар кас, ва онҳое, ки ба бисёр маълум нест, балки низ ба таври васеъ истифода бурда мешаванд нест:

1. Metonymy - иваз намудани як калима барои якдигар бо чунин ё арзиши ҳамин. Мо дар намунаи назар: "Ҳей, болопӯш кабуд (шикоят ба он мард дар болопӯш кабуд)", "тамоми синфи мухолифат (яъне ҳамаи хонандагон ба синфи)».
2. Synecdoche - нисбат ба қисми интиқол дар маҷмӯъ, ва баръакс. Намуна: "шумо метавонед Frenchman jubilant (муаллифи артиши Фаронса меронад) бишнаванд", "ҳашароти парвоз», «дар он гала аз сад роҳбарони буданд».
3. Allegory - нисбат ба расо ақидаҳо ё консепсияіо, бо истифода аз тасвири бадеӣ. Ин бештар дар афсонаҳои афсона, қиссаҳо ва масалҳо маъмул аст. Барои мисол, рӯбоҳ рамзи харгӯш макру - гург тарсончакон - хашм.
4. Hyperbole - муболиға дидаю. Ин хизмат ба матни расо бештар. Ин мегузорад такя ба як мавзӯъ аз ҷумла, инсон ё падидаи. Оғози бо намунаҳои «Суханони нобуд умед», «амали худ шинос - бадӣ олӣ», «Ӯ чил маротиба бештар зебо буд».
5. Litotes - як камбаҳодиҳӣ махсуси далелҳои воқеӣ. Масалан: «Ӯ лоғар най буд», «ӯ на бештар аз як ангуштпона буд».
6. Дар баёноти - иваз намудани калимаҳо, ибораҳо комбинатсияи ҳаммаъноянд. Истифода бурда мешавад, барои пешгирӣ такророти lexical дар ҳукмҳои як ё ҳамсоя. Мисол: «рӯбоҳ - макру Шаҳота», «матн - зодаи муаллиф».

Ҷадвали stylistic

рақамҳо Stylistic - воситаҳои забони ба забони русӣ, ки дод суханронӣ expressiveness аксҳои муайян. Тағйир арзиши равонии он.

Маълумот суханронии доранд, ба таври васеъ дар назм ва наср аз замони қадим шоирони истифода бурда мешавад. Бо вуҷуди ин, ба таъбири ҷорӣ ва кӯҳнашудаи мӯҳлати фарқ мекунанд.

Дар қадим боварӣ доштанд, ки Юнон рақамҳо stylistic - забон, яъне забони, ки дар шакли ба таври назаррас фарқ аз тарзи суханронии қабеҳ. Акнун он аст, ки имон овардаанд, ки ин нишондод сухан - қисми таркибии забони набӣ.

Ҷадвали stylistic дар чист?

Дар сабки пешниҳод бисёр маблағҳои худ:

1. бозмегардонад Lexical (anaphora, epiphora, муштараки таркибии) - воситаҳои забони расо, ки мегиранд такрор ягон қисми ҷазо дар ибтидо, дар охири, ё умрам бо оянда. Масалан: "Ин як садои зебо шуд. Ин беҳтарин овози ман дар солњои охир шунида буд ».
2. Antithesis - як ё якчанд пешниҳодҳо, ки дар бораи мухолифин асос ёфтааст. Масалан, фикр кунед, ки ҳукми: «Хок eked берун - ва дар осмон Vita».
3. Ниҳодаем - истифодаи муродифи ҳукми моиланд ба дараҷаи зиёд ё тоқату хос. Мисол: «Sparkles оид ба нури дарахти Мавлуди Исо, дурахшид, дурахшид».
4. Oxymoron - ворид намудани суханони ибора, ки бо якдигар хилофи маънои, метавонад дар таркиби ягона истифода шавад. Мисоли равшани бештар ва маъруфи ин нишондод stylistic - «ҷонҳои мурда».
5. Inversion - тағйир додани тартиби ташкили классикӣ аз суханони дар як њукм. Масалан, на «он давида» ва «аз он гурехт."
6. Parceling - ҷудо намудани маънии ягонаи маҳкум ба якчанд қисмҳо. Барои мисол: «Баръакс, Николай. Looking бе милт ".
7. Polysyndeton - истифодаи касаба муошират қисмҳои якхела њукм. Ин аст, ки барои овози расо бештар истифода бурда мешавад. Мисол: «Он рӯз рӯзи аҷиб ва аҷоиб ва зебо, ва пурасрор буд».
8. Asyndeton - коммуникатсионӣ шартҳои якхела њукм аст, ки бе касаба гузаронида мешавад. Масалан: «Ӯ ҷаст, фарёд зада мегуфтанд, ки moaning».

воситаҳои овои баён

воситаҳои овои баён - хурдтарин гурӯҳи. Инҳо дар бар мегиранд такрори садоҳои муайян бо маќсади таъсис додани тасвирҳои бадеӣ зебо.

Бештари вақт, ин усул аст, ки дар шеъри истифода бурда мешавад. Муаллифон истифода садо наворҳоро, вақте ки онҳо мехоҳанд, ки ба интиқол Раъд ба садо, ки rustling аз барг ва дигар падидаҳои табиӣ.

Ҳамчунин, воситаҳои овои кӯмак ба дод шеърҳо хусусияти муайян. Дар робита ба истифодаи таркиби муайяни овозҳо матн метавонад сахтгиртар бештар дода, ё баръакс - нарм.

Чӣ воситаҳои овои вуҷуд доранд?

1. Alliteration - такрори дар матни consonants ҳамин, тасвири зарурии муаллиф меорад. Масалан: «Ман орзу бурда тарк торикиҳои, тарк сояи рӯз ҷой сард».
2. Assonance - такрори садонок баъзе Садо сохтани тасвири бадеӣ равшане. Масалан: «Ман дар баробари кӯчаҳои пурғавғо саргардон, дар маъбад аҳолиашон дохил танҳо силоҳ».
3. Onomatopoeic - ариза овои таркиби ки мерасонам таъсири садои махсус: hoofs, мавҷҳои солим, рухсатии rustling аст.

сухан Истифодаи маънои онро дорад, expressiveness

Забони маънои онро дорад, ки дар забони русӣ ба таври васеъ истифода бурда мешавад, ва минбаъд низ ба аъмоли адабӣ истифода бурда мешавад, агар он ба наср ва ё шеърҳои.

Фармони Аъло аз нишондиҳандаҳои stylistic нишон нависандагони асри тиллоӣ. Дар робита ба истифодаи masterful аз expressiveness корҳои онҳо рангину, рамзӣ, писандидаи гӯш мебошанд. Тааҷҷубовар нест, ки онҳо ганҷи миллии Русия ба шумор меравад.

Бо воситаҳои забонии мо на танҳо дар адабиёт, балки дар ҳаёти ҳаррӯза рӯ ба рӯ мешаванд. Қариб ҳар як инсон истифода мебарад, бо масалҳо суханронии худ, маҷозҳои, epithets. Дарк накарда, мо кор забони зебо ва сарватманд.