Вайрон дар пешниҳодҳои бинои ҷалб бо қочоқи: мисолњо ва намунањо. Дар меъёрҳои сохтмони ибораҳои ва ҳукмҳои ҷалб бо қочоқи инсон

грамматикаи Русия шавқовар ва душвор. Дар барномаи таълимии бисёр қабатҳои наҳвӣ, morphology, калима-ташаккул, ки аз тарафи сахт таҳсил донистанд. Вайрон дар пешниҳодҳои бинои ҷалб бо қочоқи - яке аз хатоҳои умумӣ бештар аз тарафи донишҷӯён.

Мафҳуми саломатӣ

Саломатӣ қисми сухан, ки омехта, хусусиятњои морфологӣ ва сифат ва феъли аст. Таҳқиқ ки ба sacrament ҳикоят ҳамчун қисми сифат суханронии савол чӣ ҷавоб медиҳад? Инчунин, бо сабаби ба semantics феъли наздик саволҳо бояд чӣ кор кунам?, Чӣ бояд кард? Барои мисол, писар (чӣ? Ман чӣ кор кунам?) Сурудхонӣ, харгӯш (он чӣ? Чӣ бояд кард?) Дар шикамам. Саломатӣ дорад доимии хусусиятҳои грамматикӣ аз феъли: намуди, вақт, бозпардохт - ва нишонаҳои ғайридавлатӣ доимӣ Исм: рақам, гендер, парвандаи.

Хусусияти беназири аз sacraments

Доимӣ, ягон хусусият беназир аз sacraments як озод аст, - воқеии ё ѓайри. Калимаи ишора ба категорияи як participle фаъол, агар он дорои semantics додани амалиёти мавзўи: парвоз - парвоз кунад, ки зиндагӣ - Худи зиндагӣ, дар ҷустуҷӯи - дар ҷустуҷӯи худ хобида - хобида худ. Вақте ки дар бораи semantics калима маълум аст, ки дар амал сурат мегирад, аст, ки объекти худ не, балки дар натиљаи таъсири беруна аст, ки пас аз калима ба participle ѓайри дахл дорад. Оянда ба participle ѓайри мумкин аст ьонишин ё исм дар ҳолати аз асбобњо истифода баред: касе мегӯям, сайёҳон, боди дарунӣ донишҷӯён машҳур овард.

Гуфтугӯ бо participle

Баъзе хусусиятҳои сохтмони ибораҳои ва дар он ҷо ҳукмҳои бо participle. Participle розӣ, бо исм ё ьонишин дар ҳамин ҳамчун сифат: дар рақам, гендер, парвандаи. Масалан, медурахшид баҳр, чунки аз бодҳои ҳалокатоварро, ки бо як духтар табассум оид ба rocking шохаҳо. Дар интиҳои ғурубгоҳи дуруст саломатӣ лозим аст, ки ба ӯ савол аз суханони асосии мепурсанд: (? Ҳамчун ум) ба хона (? Монанди оҳ) хаймазанӣ Obvalivsh ҳо дар дарё мавҷи Bushuyusch ба ӯ (ба монанди оҳ?) Якбора дар он. Исм (ьонишин) бо participle баста аз ҷониби принсипи мувофиқаи, ки дар он вобастагии калимаи асосии аст, ки дар шумораи, гендер, ҳолати монанд кард.

Консепсияи аз sacrament баргашт

Participles нақши syntactic монанд ба нақши adjectives: аксар вақт онҳо таърифҳои мебошанд, ҳадди ақал - қисми мустанад номиналии. Дар пешниҳоди sacrament вобаста ба исм ё ьонишин аст: ҳезум меафзояд, он шинонда (A?) (Чӣ?). Агар sacrament ҳамчун каломи амал, аст, ки аз ҷониби sacrament вобаста ибораи дигар, он participial пайдо мешавад. Мисол ва муайян: Сохта (кай?) Дирӯз, сурудхонӣ (чӣ?) Бо овози баланд бошад, пас дар муомилоти ғайриқонунии машғул буд - саломатӣ бо калима вобаста аст. Participial истода ҷудо дар як њукм (ҷудо бо вергул), агар чунин калима асосии он ва ба ишора ба ҷонишинҳои шахсӣ: девор, кўдакон рангубор равшантар гардид. рақси зебо, ӯ beamed.

Пешниҳод participial

Дар аъмоли донишҷӯён ба масъалаи аҳолии русзабони аст, аксар вақт дар вайрон намудани пешниҳодҳои бинои ҷалб бо қочоқи инсон дида. Тавре syntactic истисноии ҳукми сохтмони participial дар ҷои махсус. қоидаҳои барои сохтмони ҳукмҳои бо гардиши иштирок дорад. Якум, participial бояд дар қарибии фаврии калимаҳои асосӣ истифода бурда мешавад, он ҷо бояд на аъзои пешниҳодҳои дигар дар миёни онҳо мешавад.

Дуюм, sacrament дар муомилоти sacrament бояд маҳз бо калимаи асосии мувофиқ кунонида шавад. алоқаманде нодурусти - дар вайрон кардани бинои пешниҳод иштирок дар қочоқи.

Сеюм, калимаи нест, метавонад мешикананд participial.

Дар варақаҳои имтиҳони забони русӣ барои дорад, вазифаи пешниҳодҳои бинои иштирок дар қочоқи. Қоидаҳои барои истифодаи дурусти онҳо кӯмак хатоҳои умумӣ.

муайян ҷудо ва тобеи attributive

Participial таърифи нақши syntactic иљро. Таърифи алоҳида аст, ки изҳори иштирок дар қочоқи, монанд ба ҳукмҳои мураккаб бо қисми тобеи attributive. Барои мисол:

• Марде, ки ба мардум гуфта буд, рӯй берун шавад ихтиёрӣ.
• Марде, ки ба мардум гуфта буд, рӯй берун шавад ихтиёрӣ.

Сарфи назар аз монандии ин сохторҳо, шояд ягона. Дар пешниҳоди, ки дар гардиши The ҳамчун узви якхела аз банди attributive истифода ҷалб шуда буд ба ҳисоб меравад нодуруст, ки ба ислоҳ хатогиҳо он зарур аст. пешниҳодҳои сохтмон ҷалб бо қочоқи талаб қоидаҳои риояи: participial метавонад тобеи attributive ягонаи қитъаҳои нест. Ҳамин тариқ, ҳукми: Дар актёр, ки консерт додем ва, ки ҳаққи гирифта, тарк меҳмонхона - он ба шумор нодуруст аст. Ислоҳ метавонад ба таври зерин: Дар Ҳунарманди консерт додем ва хироҷи гирифта, меҳмонхона сафар кард. Ё ин: Дар рассом, ки консерт додем ва ба ҳузур пазируфт хироҷи, меҳмонхона сафар кард.

Participial дар њукми мураккаб

На танҳо дар вазифаҳои санҷиш ёфтанд, вайрон кардани сохтори ҳукми ҷалб бо қочоқи инсон. Баъзе аз чунин хатоҳои мумкин аст, дар корҳои эҷодии хонандагон, махсусан дар масъалаҳои истифода аз гардиши дар ҳукми мураккаб ёфт. Барои мисол, дар ҳукми: Мисоли њал тамоми синф кофӣ оддӣ, ки вақте ки муаллим ҷавоб нашр намуд, ҳама шубҳа буд, - ду хатоҳои содир дар сохтмони ҳукми мураккаб. Пас, дар як тендер ба мехӯрад воқеӣ рӯ ба саломатӣ ҷамъ participle ѓайри зарурї ҳал; Дар ҳукми ду conjunctions тобеъ, ки вақте ки истода оянда ба сурати набудани тобеи иборат аз paranasal - вайрон кардани сохтмони як ҳукми мураккаб.

Китобат дар ҳукмҳои бо participial

Мушоҳида ва китобат дар вайрон кардани пешниҳодҳои бинои ҷалб бо қочоқи инсон. Аксар вақт participial мафҳуми алоҳида, ҷудо бо вергул ҷудо аст. Барои масир дурусти аломатҳои китобат, шумо бояд қоидаҳо ва меъёрҳои сохтмони ибораҳои ва ҳукмҳои ҷалб бо қочоқи инсон пайравӣ.

ки кудакони

Савол: «Аз куҷо метавонад машқҳои ба мавзӯъи пайдо кунам:" "?» Хатогиҳои дар сохтмон ва истифодабарии пешнињодњои participial - аксар хонандагон пурсид. A гуногуни дастурҳои барои омодагӣ ба имтиҳонҳои ҷамъбастӣ дар забони русӣ. Онҳо маводи назариявӣ оид ба ин мавзӯъ ва машқҳои амалӣ. Манфиатҳои дастрас дар мағозаи, ки он низ дорад, маҷмӯаҳои алоҳида бо вазифаҳои санҷиши. ҳастанд, сайтҳои махсус бештар, дар саҳифаҳои он ҷо шумо метавонед машқҳои ба мавзӯҳои гуногун ва мавзӯъҳои грамматикаи русӣ пайдо нест.

participles имлоӣ

Санҷиши имло participles endings муайяннамудаи суол бо калимаи асосии. suffixes имлои дар sacraments вобаста ба conjugation аз феъли. Дар аглисии - дараи (-yusch) аст, ки дар participle эътибор (замон), навишта шудааст, ки агар аз он аст, ки аз conjugations феъли аввал, ва suffixes - arg (-yasch) агар бо conjugation феъли дуюм ташкил карда мешаванд. Барои мисол, қадр (1 conjugations) - тарбияи иморат (2 conjugations) - бинои. participle аслӣ (соли гузашта муташанниҷ) ба аглисии - vsh- нигоҳ аглисии, ки дар назди infinitive буд - панҷ Инак ман бошад - Ман инак мегузарад ӯҳдадорӣ, нафрат д панҷ - нафрат д ӯҳдадории мегузарад. Дар ѓайри (замон) талаб аглисии -em, агар он аст, ки аз conjugations феъли аввал, ва -im аглисии, агар дуюм: хондани (1 conjugations) - хондан, шунид (2 conjugations) - шунидорӣ. Ѓайри participles (соли гузашта муташанниҷ) майл ба нигоҳ аглисии infinitive ба аглисии -nn: достоне панҷ - як nny достоне, инак, Ман бошад - Ман инак nny. Агар participle ѓайри аст, ки аз аглисии феъл ба -and- ё -e аглисии ташаккул меёбад, он гоҳ он хоҳад буд, аглисии -enn: дарду - озор, бурида - арра дупора гардиданд.