Иттифоқҳои дар Русия тавсиф ва таснифи

Ҳамаи қитъаҳои суханронӣ метавонад ба мустақил ва хизматрасонӣ ҷудо мешаванд. Дар аввал - аз ҳама муҳим.

Онҳо дар асоси равияҳои гуногуни забонї аст. Охирин фаъолият функсияи ёвар. Ин қисмҳои сухан ва иттињодияњои. Дар Русия, ки онҳо барои як хӯшаи хизмат дар қитъаҳои алоҳида сухан. қоидаҳои махсуси истифодаи онҳо нест. Илова бар ин, дар ин қитъаҳои суханронӣ метавонад ба намуди тақсим карда мешавад. касаба дар забони русӣ чӣ гуна аст? Дар ҷавоб ба ин савол мумкин аст дар поён ёфт.

як иттиҳодияи чӣ гуна аст?

Дар Русия, ин қисми суханронии тарҳрезӣ шудааст пайваст шароити якхела, инчунин қисмҳои ҳукми мураккаб, ва дар айни замон изҳори муносибатҳои semantic миёни он дӯст.

Баръакси ин, ба онҳо наздик prepositions, conjunctions ба ҳар сурат гузошта нашудааст. Ҳамаи онҳо дар асоси гуногун тасниф мегардад. содда ва мураккаб: Пас, дар иттиҳодияҳои сохтори худ ба ду намуди тақсим карда мешавад. Дар аввал иборат аст аз як калима ягона (ё ҳамон), дуюм - аз як чанд (чунки, зеро).

Дар таснифи асосии

Ҳамчунин сабаби дигаре, ки ба намуди касаба дар забони русӣ тақсим нест. Ҷадвали пурра ошкор моҳияти ин таснифот.

Илова бар ин, тамоми иттиҳодияҳои метавон ба ғайри ҳосилаи (ва чӣ тавр) ва ҳосилаҳои, ки аз тарафи дигар сухан (ҳарчанд) ташкил тақсим карда мешавад.

лаҳзаҳои китобат

қоидаҳои махсус мутобиқи он муайян, ки оё ба истифодаи дилхоҳ аломати китобат ё не вуҷуд дорад. Чун қоида, он аст, бисёр вақт аломати вергул. Вай ҳамеша пеши Иттиҳоди албатта пас гузошта, вале. Бояд қайд кард, ки, сарфи назар аз монандии баъзе аз қитъаҳои сухан, ба он имконнопазир аст, ба кор бурдани онҳо қоидаҳои ҳамин. Ҳамин тариқ, streak conjunctions забони русӣ ва prepositions, ҳарчанд фаровон умумӣ, вале ба ҳар ҳол гуногун тавсиф кардаанд. Биёед ба қоидаҳои гузоштанд, ки бевосита ба манфиатҳои як қисми мо сухан баргардад. Барои мисол, вергулро дар назди Иттиҳоди бояд дар ин чорабинӣ бошад, ки онҳо adversative ҳастанд ( «он аст, хеле хашмгин, ва ҳатто фарёд нест») ҷуфтшуда ( «Оё барф меравад, ки оё борон») ё subordinative ( «Ман хоҳад омад, агар шумо Ба ман занг »). Илова бар ин, тамғаи китобат лозим аст, агар саҳмияҳои қисми њукми мураккаб ( "Баҳори шуд, ва starlings парвоз»). Агар Иттиҳоди шартҳои якхела, он гоҳ аломати вергул аст, талаб карда намешавад пайваст ( "нигоҳ осмон тестӣ сабз ва кабуд»). Ин қоидаҳои умумии барои истифодаи ин қисми Суханронӣ ба номаи мебошанд. Агар навиштани нома ба Иттиҳодияи вергул, дар як суханронӣ дар сомона аст, бояд истад.